39 dingen die de rit waard zijn
Dingen om te doen
De paden van Madeira zijn genummerd — PR1, PR6, PR8 — en voor verschillende is inmiddels een betaalde vergunning nodig die vooraf geboekt moet worden. Elk item hier vermeldt de regel zoals gepubliceerd, de datum waarop we hem hebben gelezen, en de reden waarom je het misschien niet leuk vindt.
Cultuur, markten en de wijn
Blandy's Wine Lodge
Het pakhuis van de Madeira Wine Company in het centrum van Funchal, met rondleidingen langs de kuiperij en de rijpingsvaten die eindigen in een proeverij.
De duurste rondleiding wordt per persoon berekend en vereist een groep van twee tot vier personen, dus een stel dat deze boekt, betaalt dubbel en deelt niet. Dat staat vermeld op de pagina van de aanbieder en wordt voortdurend verkeerd gelezen.
Casas Típicas de Santana
Kleine driehoekige, met stro gedekte huisjes van hout met steil hellende rieten daken, in blauw, rood en wit.
De huisjes bij het centrum langs de weg zijn een bewaarde vertoning en geen bewoonde woningen, en de hele stop is voorbij in ongeveer twintig minuten. Alleen hiervoor naar Santana rijden is een lange weg voor een korte blik; het werkt als aanvulling op Queimadas of PR9, niet als bestemming.
Mercado dos Lavradores
De overdekte centrale markt van Funchal, met Estado Novo-architectuur, tegelpanelen uit 1940 en de belangrijkste vis-, fruit- en bloemenhandel van de stad.
Opdringerig aanbieden van proefjes en hoge prijzen voor gesneden fruit bij sommige kraampjes boven zijn een al lang bestaande klacht. Vooraf de prijs afspreken voordat je iets aanneemt, is de enige bescherming. De markt sluit ook om 14:00 uur op zaterdag en de hele zondag, wat weekendbezoekers verrast.
Carros de Cesto do Monte
Rieten mandsleeën op houten glijders, bestuurd vanaf de straat vanuit Monte door twee bestuurders in witte uniformen en strohoeden.
Gesloten op zondag, wat de meest voorkomende planningsfout van het eiland is. De rit eindigt in Livramento in plaats van in het centrum van Funchal, dus een taxi of bus is daarna nog steeds nodig, en ritten met drie personen worden bij regen of natte omstandigheden geschrapt.
Uitkijkpunten
Cabo Girão Skywalk
Een zwevend platform met glazen vloer dat over de zee uitsteekt bij de top van Cabo Girão.
De glazen vloer is het hele punt en is echt beangstigend, wat het uitsluit voor iedereen met hoogtevrees. Onafhankelijke gidsen die in 2026 zijn gepubliceerd, noemen nog steeds een lagere prijs dan het toerismebureau, controleer daarom de SIMplifica-vermelding voordat je van een van beide cijfers uitgaat.
Fanal
Een bosbouwstation op de hoogvlakte boven Ribeira da Janela, bekend om een groep eeuwenoude til-laurierbomen.
Elke beroemde foto van Fanal is in de mist genomen, en mist op de wegplateau van Paúl da Serra is een echt rijrisico, geen sfeervol detail. Op een heldere dag is dit een veld met oude bomen, en mensen die er dwars over het eiland voor hebben gereden, zeggen dat ook.
Pico do Areeiro
Het op twee na hoogste punt van Madeira, bereikbaar per auto, met uitzicht over het centrale bergmassief.
Een top die per auto in ruim minder dan een uur vanuit Funchal bereikbaar is, is een top die bij zonsopgang vol raakt, en de parkeerplaats is niet groot. Het is hier koud en winderig in elk seizoen, ook in augustus, en het uitzicht is volledig afhankelijk van de bewolking. Controleer een webcam voordat je een wekker zet.
Pico Ruivo
Het hoogste punt van de archipel van Madeira, met uitzicht over Curral das Freiras, Câmara de Lobos en de noordelijke valleien.
Er is geen weg naar de top en geen kortere route ernaartoe. Op goede dagen zijn de Desertas en Porto Santo zichtbaar; op slechte dagen bestaat de beloning voor de klim uit de binnenkant van een wolk, en de kosten worden niet terugbetaald bij slecht weer.
Rabaçal
Het uitgangspunt en uitzichtpunt op het hoogplateau van Paúl da Serra, knooppunt voor de PR6-familie van levada-wandelingen.
De weg naar beneden van de ER 105 naar de Casa de Abrigo is smal en beperkt toegankelijk, dus de keuze is naar beneden lopen of de pendeldienst nemen, en de klim terug omhoog komt aan het einde van de dag in plaats van aan het begin. Het gebied is geclassificeerd als een zone van rust en stilte, wat de hoeveelheid bezoekers op de 25 Fontes-route niet weerspiegelt.
Dorpen de moeite van een dag waard
Câmara de Lobos
Een actief vissersstadje ten westen van Funchal, de eerste plek die op Madeira werd bewoond, bekend om zijn baai met beschilderde xavelhas-vissersboten.
Het is nog steeds een echte vissershaven in plaats van een geconserveerd decorstuk, wat betekent dat delen ervan alledaags en enigszins sjofel zijn. Dat is voor sommige bezoekers juist de aantrekkingskracht en voor anderen een teleurstelling, als ze de versie uit de schilderijen verwachten.
Curral das Freiras
Een freguesia gelegen in een diepe komvormige vallei omringd door bergtoppen, onzichtbaar vanaf zee.
Het uitzicht dat iedereen fotografeert, is vanaf het uitzichtpunt Eira do Serrado hoog daarboven, niet vanaf de dalbodem, dus aankomen in het dorp is niet hetzelfde als het zien. De toegangsweg is steil en sterk kronkelend, en het is geen weg om te haasten.
Boten en tours
Canyoning
Begeleide afdalingen door steile waterlopen, met een combinatie van abseilen, klauteren en sprongen, door met laurier omzoomde ravijnen.
Zware regen ergens stroomopwaarts op het plateau doet het waterniveau snel stijgen, en exploitanten annuleren op die basis. Een geannuleerde afdaling is een teken van een competente exploitant, geen verloren dag, en deze ravijnen zijn nooit een plek om zelfstandig te bezoeken.
Teleférico do Funchal
Een kabelbaan die vanaf de kustboulevard van Funchal naar Monte klimt, over de daken en tuinen van de stad.
De klassieke combinatie is met de kabelbaan omhoog en met de tobogan omlaag, en de tobogan rijdt niet op zondag. Bij een tocht omhoog op zondag moet je een retour kopen, of een bus of taxi terug zoeken. Er loopt een aparte kabelbaan tussen Monte en de Botanische Tuin, en dat is een ander ticket.
Eendaagse cruise naar Porto Santo
Een pakketreis heen en terug van Funchal naar Porto Santo, die 's ochtends vertrekt en aan het einde van de dag terugkeert.
De geadverteerde tarieven zijn de laagste van de exploitant, geen vast tarief. De tijd aan wal wordt bepaald door de terugvaart en niet door uzelf, en Porto Santo verdient meer tijd dan dit toestaat. Overtochten worden bij zware zee verzet of geannuleerd.
Walvissen en dolfijnen spotten
Boottochten in diep water dicht bij de kust, waar de toeristenbureau meerdere dolfijnen- en walvissoorten vermeldt als regelmatig waargenomen.
Waarnemingen zijn nooit gegarandeerd, en de Atlantische deining bij Madeira maakt zeeziekte vaak genoeg voor om op te plannen in plaats van op te hopen dat het niet gebeurt. Voorzorgsmaatregelen moeten voor het instappen worden genomen, en er is geen kans om ze nog te nemen zodra de boot is vertrokken.
Tuinen
Jardim Botânico da Madeira
De regionale botanische tuin, beheerd door IFCN, met de referentiecollecties van Madeirese en exotische flora van het eiland.
De toegangsprijs is op 1 januari 2026 gestegen, dus elk bedrag van vóór die datum is verouderd en veel te laag. Honden, met uitzondering van geleidehonden, zijn niet toegestaan, en fietsen en balspelen ook niet, waardoor de tuin geen geschikte plek is om kinderen vrij te laten spelen.
Monte Palace Madeira
Een tropische heuveltuin boven de baai van Funchal met een tegelcollectie, boeddhistische beelden en eeuwenoude cycadeeën.
Het interieur van het Palace-gebouw is niet toegankelijk voor bezoekers, wat mensen verrast die een kaartje kopen met het woord Palace erop. Het terrein is steil met veel trappen, en het is geen tuin die door iedereen snel of gemakkelijk rondgelopen kan worden.
Parque Florestal das Queimadas
Een bospark in het laurisilva-woud boven Santana, met een rieten schuilhut en het beginpunt van de PR9.
De parkeerplaats is klein en bedient de populairste lange levada-wandeling op het eiland, dus raakt hij vroeg vol en staat de overloop op een smalle weg. Aankomen halverwege de ochtend in de zomer betekent meestal parkeren op een plek die daar niet voor bedoeld is.
Zeezwembaden, stranden en het water
Piscinas Naturais do Porto Moniz
Een beheerd zwemcomplex, aangelegd in vulkanische rotsformaties, waar zeewater voortdurend door de bassins stroomt.
Dit is het complex met toegangskaartjes en badmeesters, met kleedkamers, een bar en een EHBO-post, geen wilde zwemplek. De nabijgelegen Cachalote-poelen naast het gelijknamige restaurant zijn gratis, wat het complex met toegangskaartjes niet vermeldt. Beide zijn blootgesteld aan Atlantische deining en de zee sluit ze op ruwe dagen.
Praia do Porto Santo
Eén doorlopend gouden zandstrand langs de zuidkant van Porto Santo, met rustig, helder water.
Porto Santo is een apart eiland, dus dit is op zijn minst een dagtocht en het werkt veel beter als overnachting. Er is bijna geen natuurlijke schaduw over de hele strook, en een dagcruise bepaalt hoe lang u kunt blijven door het tijdstip van de terugvaart.
Praia do Seixal
Een strand met zwart vulkanisch zand aan de noordkust, omsloten door kliffen en groene bergen in een natuurlijk amfitheater.
Het is het hele jaar door populair voor bodyboarden, kanoën en stand-up paddle, wat een beleefde manier is om te zeggen dat de golfslag hier aanzienlijk is. Een strand dat surfers leuk vinden, is niet automatisch een strand voor een ontspannen zwempartij.
Poças das Lesmas, Seixal
Vulkanische rotspoelen bij het strand van Laje waar donkere basaltformaties turkoois Atlantisch water vasthouden.
De officiële pagina van de toeristenbond bevat een ongewoon directe waarschuwing: hier komen grote golven plotseling en onvoorspelbaar op. Dat is geen standaardtekst, en de blootgestelde randen van het rotsplateau zijn waar dit geldt.
Wandelingen en levadas
PR1.1 Vereda da Ilha
De lange afdaling naar het noorden vanaf Pico Ruivo naar het gehucht Ilha, uit de hoge heide de valleien van de noordkust in.
Een afdaling van meer dan een kilometer in verticale zin, bijna helemaal bergafwaarts, wat zwaar is voor de knieën en niets teruggeeft. Het eindigt in een gehucht ver van waar iemand parkeert, dus de afhaling moet worden geregeld voordat de wandeling begint.
PR1.2 Vereda do Pico Ruivo
De korte, directe route naar Pico Ruivo vanaf het einde van de weg bij Achada do Teixeira.
Dit is verreweg de gemakkelijkste manier om op het hoogste punt van de archipel te staan, en dat is precies waarom het er druk is. Het pad loopt de hele weg boven de boomgrens zonder beschutting, en koude, wind en bewolking komen snel opzetten terwijl het in Funchal warm blijft.
PR1 Vereda do Areeiro
De hoge kamwandeling tussen de drie hoogste toppen van Madeira, door tunnels uitgehouwen in vulkanisch tufsteen en over uitgehakte trappen.
Enkele richting voorbij Miradouro da Pedra Rija. Vanaf dat punt is er geen weg terug, de uitgang bevindt zich bij Pico Ruivo aan de kant van Santana, en IFCN biedt uitdrukkelijk geen terugvervoer naar Pico do Areeiro. De oostelijke tak via Pico das Torres is gesloten. Lange trappen en ernstige blootstelling maken het ongeschikt voor iedereen met hoogtevrees.
PR10 Levada do Furado
Een levadawandeling in één richting door dicht laurierbos, van de forellenkwekerij bij Ribeiro Frio tot aan Portela.
Het eindigt bij Portela, een lange rit over de weg vanaf de auto bij Ribeiro Frio, dus er zijn twee voertuigen, een bus of een gereserveerde taxi nodig. Delen van het pad zijn smal met steile, onbeveiligde afgronden, en het bos dat het zo mooi maakt, zorgt er ook voor dat het gedurende een groot deel van het jaar nat is onder de voeten.
PR11 Vereda dos Balcões
Een korte, bijna vlakke levadawandeling door laurierbos naar het uitkijkpunt Balcões boven de vallei van de Ribeira da Metade.
De beste verhouding tussen inspanning en uitzicht op het eiland, en dat is precies waarom het er druk is. Het uitzicht op Pico do Areeiro, Pico das Torres en Pico Ruivo waar het uitkijkpunt naar vernoemd is, bestaat alleen bij helder weer; in de bewolking kijkt het balkon uit op grijs. De vinken hier zijn gewend aan gevoerd worden, en ze voeren is geen vriendelijkheid.
PR13 Vereda do Fanal
Een wandeling over een hoog plateau van Paúl da Serra naar het bosbouwstation van Fanal en zijn oude, door de wind gevormde til-laurierbomen.
De beroemde versie van Fanal is afhankelijk van mist. Mist betekent ook dat niets anders zichtbaar is, en de plateauweg op de ER 209 is daarbij werkelijk gevaarlijk. Bij helder weer krijgt u een aangename wandeling naar een veld met oude bomen, wat niet is waarvoor iemand kwam. Het is bovendien een punt-tot-punt route, dus vervoer moet aan beide uiteinden worden geregeld.
PR14 Levada dos Cedros
Een levadawandeling die afdaalt van Fanal door dicht laurierbos naar Curral Falso.
Punt-tot-punt op dezelfde weg als PR13, en vaak modderig. Het bos dat de wandeling de moeite waard maakt, is ook de reden waarom de grond nooit helemaal opdroogt, en laarzen die prima waren op een levada in het zuiden zullen dat hier niet zijn.
PR17 Caminho do Pináculo e Folhadal
De langste en zwaarste geclassificeerde route hier, die het hooggelegen gebied tussen Lombo do Mouro en Encumeada doorkruist via Caramujo en Folhadal.
Het IFCN-register vermeldt dat de route alleen begaanbaar is tussen Encumeada, Folhadal, Caramujo en Bica da Cana, dus de volledige lengte is mogelijk niet elke dag te belopen. Het is ook de enige route hier met de classificatie Moeilijk, de tunnels vereisen een zaklamp, en het hooggelegen gebied heeft geen uitwijkmogelijkheden.
PR18 Levada do Rei
Een levadawandeling aan de noordkust van São Jorge naar een steile laurierbosvallei die eindigt bij Ribeiro Bonito.
Het startpunt is de waterzuiveringsinstallatie van São Jorge, die een stuk minder pittoresk is dan de wandeling die erop volgt. Het pad langs het kanaal is smal met onbeschermde gedeeltes, en de terugweg gaat via dezelfde route.
PR2 Vereda do Urzal
Een lange oversteek van de besloten vallei van Curral das Freiras over hooggelegen terrein en naar beneden naar de noordkust.
Een lange klim gevolgd door een lange afdaling, van punt naar punt over de ruggengraat van het eiland, waardoor vervoer aan beide uiteinden een planningsprobleem is in plaats van een detail. De twee officiële bronnen geven ook licht verschillende lengtes op.
PR5 Vereda das Funduras
Een rustige wandeling door het oostelijke bos vanaf het uitkijkpunt Portela door het laurierbos van Funduras naar beneden naar Maroços.
Een van de minst drukke geklasseerde routes op Madeira, en de prijs daarvoor is dat het landschap minder spectaculair is dan de paden waar iedereen voor in de rij staat. Het is bovendien een route van punt naar punt met een lange afdaling, die dus ver van de auto eindigt.
PR6.1 Levada do Risco
Een korte, vlakke levada-wandeling vanaf het startpunt Rabaçal naar het uitkijkpunt bij de waterval Risco.
Twee officiële bronnen geven verschillende lengtes op voor hetzelfde pad, dus behandel de afstand als een benadering. Het deelt een parkeerplaats met de drukste route van het eiland, die vroeg vol raakt, en de waterval is dun in een droge zomer.
PR6.3 Vereda da Lagoa do Vento
Een korte zijtak van het padennetwerk van Rabaçal die afdaalt naar de waterval en poel Lagoa do Vento.
Ingedeeld als Makkelijk, maar het is een afdaling heen en terug, wat betekent dat de tweede helft een klim is aan het einde van een dag die meestal al PR6 omvatte. Mensen die de indeling lezen en niet het hoogteprofiel, komen daar onderaan achter.
PR6 Levada das 25 Fontes
Een levada-wandeling door laurierbos naar een lagune gevoed door vijfentwintig afzonderlijke bronnen die uit het plateau opwellen.
De drukste route van het eiland, zonder enige twijfel. Het pad langs het kanaal is smal met op sommige plekken onbeschermde afgronden, en op een druk moment bestaat de ervaring grotendeels uit opzij gaan voor tegemoetkomende mensen. De eenrichtingslus is precies daarom ingevoerd.
PR8 Vereda da Ponta de São Lourenço
Een wandeling over het boomloze oostelijke vulkanische schiereiland, waar de noord- en zuidkust tegelijk zichtbaar zijn vanaf een smalle rug van rood en okerkleurig gesteente.
Er is geen schaduw en er staan nergens bomen op het schiereiland. Dit is de heetste, meest onbeschutte wandeling op het eiland en het waait er onophoudelijk, wat het enige is dat de hitte draaglijk maakt. De twee officiële bronnen zijn het ook oneens over de lengte.
PR9.1 Levada do Caldeirão Verde, aangepaste route
Een aangepast gedeelte van de levada Caldeirão Verde tussen Queimadas en Pico das Pedras, ontworpen voor bezoekers met beperkte mobiliteit.
IFCN publiceert één enkel tarief voor de paden en splitst de aangepaste routes niet apart uit, dus de behandeling van de vergoeding hier is afgeleid uit het register in plaats van expliciet vermeld. De officiële padpagina laat ook de moeilijkheidsgraad en de wandeltijd weg. Bevestig beide op SIMplifica voordat u vertrekt.
PR9 Levada do Caldeirão Verde
Een lange levada-wandeling vanaf Queimadas Forest Park door het als UNESCO-erfgoed geregistreerde laurierbos en rotstunnels naar het amfitheater van Caldeirão Verde.
Geclassificeerd als Matig, maar de volledige heen-en-terugtocht naar Caldeirão do Inferno is een serieuze dag, en Caldeirão Verde is een natuurlijke plek om om te keren. De tunnels zijn onverlicht en druppelen, de rand van het kanaal is op meerdere plekken onbeschermd, en de parkeerplaats bij Queimadas is klein genoeg om vroeg vol te raken.