Każda ścieżka pobytowa na Maderę i to, które z nich są otwarte

Podział, który decyduje o wszystkim, to paszport

Obywatele państwa członkowskiego UE, państwa EOG lub Szwajcarii nie muszą ubiegać się o nic. Przybywają, a po trzech miesiącach rejestrują się w urzędzie miejskim. Ta droga jest wystarczająco krótka, aby być rejestracją, a nie wnioskiem, i na tym się kończy.

Wszyscy inni potrzebują wizy pobytowej wydanej przez portugalski konsulat w kraju zamieszkania przed wyjazdem, a następnie zezwolenia na pobyt wydanego przez AIMA po przybyciu. Trzecia droga znajduje się poza obiema. Osoba uprawniona do portugalskiego obywatelstwa poprzez babcię lub dziadka nie jest w ogóle imigrantem, a warunki tego zostały przepisane w maju 2026 roku.

Test dochodowy, który dzielą większość ścieżek D

Ministerstwo Spraw Zagranicznych publikuje jedną skalę środków utrzymania, na której opiera się kilka wiz. Punktem odniesienia jest retribuição mínima mensal garantida, krajowa płaca minimalna, która na 2026 rok wynosi €920 miesięcznie*– źródło: Ministério dos Negócios Estrangeiros, Portal dos Vistos, 2026, odczytano 26 sierpnia 2026. Gospodarstwo domowe jest następnie wyceniane na osobę: pierwsza osoba dorosła liczy się jako 100%*– źródło: Ministério dos Negócios Estrangeiros, Portal dos Vistos, 2026, odczytano 26 sierpnia 2026 tej wartości, każda kolejna osoba dorosła jako 50%*– źródło: Ministério dos Negócios Estrangeiros, Portal dos Vistos, 2026, odczytano 26 sierpnia 2026, a każde dziecko poniżej osiemnastego roku życia lub pozostające na utrzymaniu dorosłe dziecko jako 30%*– źródło: Ministério dos Negócios Estrangeiros, Portal dos Vistos, 2026, odczytano 26 sierpnia 2026.

Dla samotnego wnioskodawcy wynosi to około €11 040 rocznie*– źródło: Ministério dos Negócios Estrangeiros, Portal dos Vistos, 2026, odczytano 26 sierpnia 2026. Skala jest publikowana, a arytmetyka nie jest kwestią opinii. To, co z niej wynika, dla dwóch z poniższych wiz, jest już dużo mniej jasne.

D7, dla dochodu niepochodzącego z codziennej pracy

D7 obejmuje dochody z wynajmu, dochody z majątku ruchomego lub nieruchomego, własności intelektualnej, inwestycji finansowych i emerytur. Jest to ścieżka dla emerytów i dla wynajmujących, i jest najprostszą z wiz pobytowych: wykazać dochód, wykazać zakwaterowanie, wykazać środki utrzymania według powyższej skali.

Pułapka kryje się o jedno piętro niżej, w podatkach. D7 wprowadza emeryta do kraju. Nie zapewnia mu systemu podatkowego. Zastępstwo dla starych zasad rezydenta niehabitualnego zwalnia dochody zagraniczne z podatku, z wyłączeniem emerytur, więc emeryt może bez trudu zakwalifikować się do wizy, nie uzyskując nic z zachęty podatkowej, która wciąż jest promowana wraz z nią.

D8, wiza dla pracy zdalnej, i liczba, której nikt nie może potwierdzić źródłem

D8 to wiza pobytowa dla osób pracujących zdalnie dla pracodawcy lub dla klientów poza Portugalią: zarówno pracowników najemnych, freelancerów, jak i niezależnych dostawców usług.

Liczba, która krąży w materiałach praktyków i firm relokacyjnych, to czterokrotność krajowej płacy minimalnej, podawana jako konkretna kwota miesięczna. Nie udało się odnaleźć tej liczby w żadnym opublikowanym akcie prawnym na potrzeby tego przewodnika. Strona Ministerstwa Spraw Zagranicznych dotycząca środków utrzymania została otwarta bezpośrednio. Zawiera ona sekcję zatytułowaną Trabalho remoto. Ta sekcja nie podaje żadnej kwoty ani wielokrotności. Wymóg, tak jak jest opublikowany, wyrażony jest za pomocą tej samej skali środków utrzymania na osobę, opisanej powyżej, a nie jako samodzielny próg.

Co to dowodzi, a czego nie dowodzi

Nie dowodzi to, że wielokrotność jest wymyślona. Może ją ustalać despacho lub instrukcja konsularna, a konsulaty mogą rzeczywiście stosować ją w praktyce. Oznacza to, że nie znaleziono żadnego pierwotnego aktu prawnego, który by ją ustalał, więc nie jest tu podana jako reguła. Liczba powtórzona tysiąc razy wciąż nie jest źródłem, a to najbardziej pewnie podawana, niepotwierdzona źródłowo liczba w całym temacie.

D2 i D3, gdzie progi również nie są opublikowane

Wiza D2 jest przeznaczona dla osób, które zakładają portugalską spółkę lub inwestują w nią, albo świadczą usługi w Portugalii jako niezależny specjalista na podstawie umowy. Opublikowane kryteria mają charakter jakościowy: biznesplan wykazujący znaczenie gospodarcze i społeczne, dowód istnienia spółki lub umowy o świadczenie usług, oraz środki na utrzymanie w wysokości takiej samej jak w przypadku D7. W żadnym pierwotnym źródle nie odnaleziono minimalnej kwoty inwestycji.

Wiza D3 obejmuje działalność wysoko wykwalifikowaną, w tym przypadki niebieskiej karty UE (EU Blue Card) oraz naukowców. Wymaga umowy o pracę lub wiążącej oferty pracy, kwalifikacji odpowiadających wykształceniu wyższemu lub doświadczeniu zawodowemu, a także wynagrodzenia na poziomie równym lub wyższym niż wielokrotność krajowej płacy średniej. Ta wielokrotność również nie została ustalona w źródle. Przepisy zostały zmienione przez Lei n.º 9/2025 w celu wdrożenia instrumentów UE dotyczących wjazdu i pobytu naukowców oraz pracowników wysoko wykwalifikowanych.

Zasady łączenia rodzin zostały zaostrzone w październiku 2025 roku

Lei n.º 61/2025 przeredagowała artykuł 98.º Lei n.º 23/2007 ze skutkiem od 23 października 2025 roku i wprowadziła okres oczekiwania, którego wcześniej nie było. Posiadacz zezwolenia na pobyt ważnego przez co najmniej dwa lata*– źródło: Diário da República, 1.ª série, z dnia 23 października 2025, odczytano 26 sierpnia 2026 ma prawo do połączenia z członkami rodziny objętymi artykułami 99.º i 100.º, pod warunkiem że wspólnie zamieszkiwali z posiadaczem lub są od niego zależni, niezależnie od tego, czy więź rodzinna powstała przed wjazdem posiadacza czy nie. Ten okres skraca się do piętnaście miesięcy*– źródło: Diário da República, 1.ª série, z dnia 23 października 2025, odczytano 26 sierpnia 2026 w przypadku małżonka lub partnera na równych prawach, który zamieszkiwał z posiadaczem przez co najmniej osiemnaście miesięcy*– źródło: Diário da República, 1.ª série, z dnia 23 października 2025, odczytano 26 sierpnia 2026 bezpośrednio przed wjazdem posiadacza do Portugalii.

Okres oczekiwania nie ma zastosowania w ogóle do małoletnich na utrzymaniu lub osób niesamodzielnych na utrzymaniu, ani do małżonka będącego jednocześnie rodzicem jednego z nich, ani do członków rodziny osób posiadających zezwolenia wydane na podstawie artykułów 90.º, 90.º-A lub 121.º-A. Może również zostać zniesiony lub skrócony w indywidualnych przypadkach, na podstawie uzasadnionego rozstrzygnięcia członka rządu odpowiedzialnego za migrację.

Warunki nałożone z drugiej strony

Ta sama ustawa wprowadziła warunki integracji po uzyskaniu zezwolenia: kursy języka portugalskiego, szkolenie z zasad i wartości konstytucyjnych Portugalii, obowiązek szkolny dla małoletnich oraz uzależnienie odnowienia od tego, by rodzina nie korzystała ze wsparcia socjalnego. Ustawa uchyliła również ścieżki manifestação de interesse i otworzyła okno przejściowe od 23 października 2025 roku dla członków rodziny już legalnie przebywających w kraju, które od tego czasu zostało zamknięte.

Złota wiza przestała być ścieżką związaną z nieruchomościami w 2023 roku

Lei n.º 56/2023, ustawa Mais Habitação, usunęła ścieżki nabycia nieruchomości z programu ARI ze skutkiem od 7 października 2023 roku i zakazała kwalifikowanych inwestycji skierowanych na nieruchomości, bezpośrednio lub pośrednio, co obejmuje również fundusze narażone na rynek nieruchomości. Zezwolenia już wydane pozostają w mocy i mogą być odnawiane na pierwotnych zasadach.

To, co pozostaje otwarte, i to, co zachowuje posiadacz zezwolenia sprzed 2023 roku, to przedstawione na osobnej stronie, ponieważ ludzie wciąż wyszukują tę ścieżkę związaną z nieruchomościami po nazwie trzy lata po jej uchyleniu, a niektóre agencje wciąż im odpowiadają.

AIMA to nie SEF, a różnica jest proceduralna

SEF zostało zlikwidowane w 2023 roku przez Decreto-Lei n.º 41/2023. Jego funkcje administracyjne przeszły do AIMA, Agência para a Integração, Migrações e Asilo, oraz do Instituto dos Registos e do Notariado. Jego funkcje policyjne przeszły do PSP, GNR i Polícia Judiciária. Wskazówki, które wciąż nakazują wnioskodawcy umówienie wizyty w SEF, opisują agencję, która nie istnieje już od trzech lat.

W praktyce osoba składająca wniosek po raz pierwszy wjeżdża na podstawie wizy D wydanej przez konsulat, a następnie składa wniosek do AIMA o odpowiednie zezwolenie na pobyt, przy czym dane biometryczne są pobierane osobiście, po wcześniejszym umówieniu wizyty, a dalsza korespondencja odbywa się za pośrednictwem własnego kanału kontaktowego AIMA. Struktura misyjna utworzona w celu usunięcia zaległości odziedziczonych po SEF zakończyła pracę stacjonarną z końcem grudnia 2025 roku i została zamknięta z końcem roku, przekazując bardziej złożone sprawy do zwykłych kolejek.

Czego świadomie nie podano w tym miejscu

Liczba zwróconych spraw podana wówczas przez portugalską prasę nie została potwierdzona żadną publikacją AIMA, więc nie jest tu podana. Żadnego oficjalnego, aktualnego czasu rozpatrywania dla jakiejkolwiek ścieżki pobytowej nie udało się uzyskać z żadnego źródła na potrzeby tego przewodnika. Konsekwentnie zgłaszane są długie okresy oczekiwania; na tym kończą się dowody, a konkretna liczba tygodni podana na stronie o relokacji jest niczym więcej niż czyimś przypuszczeniem w garniturze.

Jedyna wysokość wynagrodzenia, którą Madera ustala samodzielnie, nie jest tą wizową

Madera ustanawia własną płacę minimalną. Na 2026 rok wynosi ona €980 miesięcznie*– źródło: Diário da República, 1.ª série, 2026, odczytano 26 sierpnia 2026 na podstawie Decreto Legislativo Regional n.º 1/2026/M, w odniesieniu do wartości obowiązującej na kontynencie €920 miesięcznie*– źródło: Ministério dos Negócios Estrangeiros, Portal dos Vistos, 2026, odczytano 26 sierpnia 2026. Jest to wartość z zakresu prawa pracy. Określa, ile musi płacić pracodawca w Regionie, i jest to liczba istotna dla każdego, kto podejmuje tu pracę, zamiast przywozić dochód z zagranicy.

Nie to bierze pod uwagę konsulat przy ocenie wniosku wizowego. Skala środków utrzymania opiera się na wynagrodzeniu krajowym. Wnioskodawca ubiegający się o wizę do Funchal jest więc oceniany według wartości obowiązującej na kontynencie, a następnie żyje pod wyższym progiem regionalnym. Skala stosowana przez konsulat i wynagrodzenie, jakie musi wypłacać pracodawca na Maderze, są ustalane przez dwa różne organy ustawodawcze, a tylko jeden z nich ma siedzibę w Funchal.

Czego nie zapewnia wiza pobytowa

Nie zapewnia numeru podatkowego, konta bankowego ani lekarza. NIF to odrębna rejestracja w Autoridade Tributária i jest wymagany przed niemal wszystkim innym. Bank przeprowadza własną identyfikację i procedury należytej staranności zgodnie z przepisami o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy, zanim cokolwiek otworzy. Opieka zdrowotna publiczna na wyspie jest świadczona przez SESARAM, a nie przez kontynentalne ARS, a rejestracja odbywa się osobiście w regionalnym ośrodku zdrowia.

Pobyt nie rozstrzyga też o rezydencji podatkowej. To odrębny test na podstawie artykułu 16.º CIRS, a posiadanie zezwolenia na pobyt nie jest tożsame z byciem opodatkowanym tutaj.