Een Portugese rekening openen, eerst als niet-ingezetene en daarna als ingezetene

Wat de wet werkelijk vereist

Voor een natuurlijke persoon omvatten de wettelijke identificatie-elementen de volledige naam, de geboortedatum, de nationaliteit, het type, nummer, geldigheid en uitgevende autoriteit van het identiteitsdocument, en het fiscaal identificatienummer of het buitenlandse equivalent daarvan.

Lees die lijst nog eens en let op wat erin ontbreekt. Er staat geen woonplaatsvereiste in. De verplichting is opgesteld rond het identificeren van een klant, niet rond het vaststellen dat de klant in Portugal woont.

Wat er in de praktijk van een niet-ingezetene wordt gevraagd

In de praktijk wordt van een niet-ingezetene een geldig paspoort gevraagd, een Portugese NIF, een adresbewijs, doorgaans in het thuisland en gedateerd binnen de afgelopen drie maanden, en bewijs van inkomen of van de herkomst van middelen.

De eerste twee komen rechtstreeks uit de wettelijke lijst. De laatste twee niet. Ze vloeien voort uit de risicogebaseerde due-diligenceverplichting, die vereist dat de bank zich ervan overtuigt in verhouding tot het risico dat zij waarneemt, in plaats van een vaste set documenten te verzamelen. Daarom rust de plicht om de herkomst van de middelen aan te tonen op de bank, en hangt wat daaraan voldoet af van waar het geld vandaan kwam, niet van wie ernaar vraagt, en waarom het argument dat een andere bank er niet om vroeg niet helpt.

Het belastingnummer komt eerst in de volgorde, wat de regel over het NIF en de fiscaal vertegenwoordiger tot de stap vóór deze maakt, in plaats van een aparte klus ernaast.

Wat verandert zodra iemand ingezetene is

De wettelijke lijst verandert niet. Wat verandert, is welk adres wordt aangetoond, en welke documenten er bestaan om dat te bewijzen.

Een burger van de Unie die zijn verblijf heeft geregistreerd, beschikt over een Certificado de Registo de Cidadão da União Europeia, afgegeven door de câmara municipal van het gebied waar hij woont. Een onderdaan van een derde land beschikt over een verblijfsvergunning. Een huurcontract of een energierekening op naam van de persoon zelf op een Madeira-adres vervult dezelfde functie als voorheen het adresbewijs uit het thuisland.

Wat deze pagina niet beweert, is dat een bank wettelijk verplicht is om een van die specifieke documenten te zien. De wet noemt identificatie-elementen, geen instrumenten, en de instrumenten zijn wat de praktijk heeft uitgekristalliseerd.

Wat deze gids opzettelijk niet aanhaalt

De detailregels voor klantidentificatie en zorgvuldigheidsonderzoek staan in een aviso van Banco de Portugal dat de wet aanvult. Dat instrument is voor deze pagina niet bij de bron geïdentificeerd, dus wordt het hier niet bij nummer aangehaald.

Elke Engelstalige gids over het Portugese bankwezen citeert op dit punt iets. Met overtuiging de verkeerde regeling citeren is erger dan de leemte benoemen, en een lezer die de details nodig heeft, is beter geholpen met de wetenschap precies welk document in dit overzicht ontbreekt dan met een plausibel klinkende verwijzing die niet blijkt te kloppen.

Hieraan is niets regionaal

De meeste onderwerpen op deze site blijken regionaal te zijn. Dit onderwerp niet. De wet tegen het witwassen van geld is nationaal, de toezichthouder is nationaal, en een bijkantoor in Funchal opent een rekening onder hetzelfde instrument als een bijkantoor in Braga.

De regionale verschillen komen naar voren in waarvoor de rekening vervolgens wordt gebruikt — het tarief dat wordt toegepast op een ingezetene van de Autonome Regio, de energierekeningen die afkomstig zijn van de regionale leveranciers in plaats van die van het vasteland. Dat wordt uiteengezet in wat wonen hier kost, afgezet tegen de gepubliceerde tarieven. De rekening zelf is een nationaal product, en een pagina die Madeira-specifieke bankregels belooft, verkoopt een verschil dat niet bestaat.

Een rekening is ook niet het eerste wat een aankoop nodig heeft. De volgorde van de stappen, en welke daarvan werkelijk vóór de notariële akte moeten zijn voltooid, wordt uiteengezet in hoe een aankoop in de praktijk verloopt.